Tuba Torun sessizliğini bozdu: ‘Utanması gerekenler özel hayatı ifşa edenler’

Cumhuriyet Halk Partisi İstanbul Milletvekili Aykut Erdoğdu’nun bir mühlet evvel ayrıldığı eşi Özge Pomen, geçtiğimiz günlerde toplumsal medya hesabından kendi telefonuna kaydettiği bir konuşma kaydını paylaştı. Ses kaydında Erdoğdu’nun Tuba Torun’un CHP Parti Meclisi’ne girmesi için CHP Genel Lideri Kemal Kılıçdaroğlu’nu aradığını söylediği ortaya çıktı. Milletvekili Erdoğdu, eski eşinin açıkladığı konuşma kaydından sonra hastaneye kaldırılan eşi Tuba Torun’dan özür diledi.

Söz konusu konuşmaların toplumsal medyada yayılmasından sonra Aykut Erdoğdu ve Tuba Torun CHP’Den istifa etti. Parti’den istifa eden Tuba Torun, yaşananların akabinde TELE 1’den Esma Yapan ve Fırat Yeşilçınar’a olanları anlattı.

Torun şöyle konuştu:

“Özel hayatımıza ait hata teşkil eden kayıtların ortaya çıkmasıyla en az %60’ının bot hesap olduğu yorumlar denizinde canlı canlı boğulduk. Bu esnada takviye olan, anlayan, savunan sayısız insan da oldu. Öncelikle onlara hepimiz ismine çok teşekkür ederim; zira çok defa deneyimledim ki, dünya gemisini nefret saçanların kirli lisanları değil, aklı başında insanların sessiz kalması batırıyor.

“ÖLÜME TERKEDİLDİK”

Kayıtların ortaya çıktığı birinci andan itibaren eşimin yanında oldum. Özrünü kabul ettim. Siyasetin bunun üzerinden ilerlememesi gerektiğini düşünüyorum. Bu noktada bir mağduriyet varsa, döktüğü emeğine bu ülke için vermiş olduğu uğraşa kabahat teşkil eden özel hayata ait kayıtlar üzerinden ortadan kaldırmaya çalışan şahısların sorgulanması gerektiğini düşünüyorum.

Ben burada eşimle birlikte hareket etmek istedim. Ceza hukukunda mahpus cezası olağanda kabahat işleyen kişinin toplumdan dışlanması mantığı üzerine heyetidir lakin biz hiçbir kabahat işlemedik. Bir nevi sivil mevte terk edildik.”

Dünyada birçok insan ve çoğunlukla bayanlar özel hayatının ifşasıyla tehdit ediliyor. Bazıları bu yüzden yaşamaktan vazgeçiyor. Bu hataların en tehlikelisi. Çünkü, ataerkil toplumsal normların dışına çıktığınız anda dışlanıyorsunuz. Meğer, cürüm işlememişsiniz. Hatalı olan siz değilsiniz.

Utanması gereken siz değilsiniz. Aksine, utanması gerekenler özel hayatınızı kullanarak tüm emeğinizi, uğraşınızı çöpe atmaya çalışanlar. Onur ve erdem, erkek dünyanın belirlediği tariflerden ibaret değil.

“ÖNCELİĞİM BAYAN VE İNSAN HAKLARI OLDU”

Ağır bir lince maruz kaldım. Birileri için manevi tazminat ve hata duyurusu hakkım gizlidir. Kabahat teşkil eden bir kadro kayıtlar ortaya koydu ve bütün çabayı haksız bir yere koymaya çalıştılar. Hak edilmemiş üzere göstermeye çalıştılar.

Ben yıllar evvel, bu tariflere karşı çıktığım için, çok daha evvelden başlayan bayan hakları uğraşımın bir kesimi olarak tek başıma gidip bir siyasi partiye üye oldum. Ataerkinin en katı halini barındıran siyaset değişmeden eşitliğin sağlanamayacağının farkındaydım. Tam da bu yüzden, bayan ve insan hakları gayretim, siyasetten sürekli öncelikli oldu. Birçok insanın düşündüğünün tersine gayem milletvekili olmak olmadı. Milletvekili olmak sadece bir araçtı. Deva, o yolu yürümekti. Değişim, yolu yürümekle ilgilidir, bir yere varmakla değil.

Elinde oy çuvalıyla tuvalete giden sandık liderlerinin peşinde koşarak başlayan siyasi hayatım, birinci devir en yüksek oyla Partimin Yüksek Disiplin Kurulu’na girerek devam etti. Birçok insan bu muvaffakiyetin gerisinde birilerini arasa da tüm bunları aslında yalnız ve yalnız kendi gayretimle yaptım. Tüm söylentilere kulak tıkayıp daha da şevkle çalışmaya devam ettim. Avukatlık- siyaset ve feminist gayret üçgeninde nefesim kesilinceye kadar çalıştım. 4 yıl her hafta atlamadan Gazete Duvar’da yazdım, 3 yıl bayan haklarına ait program yaptım.

“TEK TEK OY İSTEDİM”

Yüzlerce programa, panele katıldım. Partimle bayan STK’lar ortasında köprü olmaya çalıştım. STK’ların avukatlığını yaptım. Tüm mecralarda gelen her bildirisi tek tek yanıtlamaya çalıştım. Kimi vakit tükendim. 3 gün dinlendim, geri geldim. Zira öbür türlü yaşamayı bilmiyorum.

Son kurultayda anahtar listede değildim. Düşündüğümden çok daha fazla kişinin teşvikiyle alana çıktım. Delegeden tek tek oy istedim. Çalışmalarımı bilen de biliyormuş, onu gördüm ve bayan kotasının da yardımıyla liste delerek YDK’ya tekrar girdim. Bu gururu ter dökerek yaşadım.

Siyaseti öğrendikçe sorgulamaya başladım. Siyaset yaptığım süreçte hiçbir grubun kanadı altına girmedim. Daha çok beceremedim. “Erkek” üzere davranmadım. Kimi vakit Parti üyesi olduğum için söylemek istediklerimi söyleyemedim. Çokça vakit Partimle bayan hareketi ortasında sıkıştım kaldım. Ağır linçler atlattım. Çok kezler istifayı düşündüm. Ancak önemli bir dayanağım de vardı. Hala var.

“SES KAYDIM MANİPÜLE EDİLDİ”

Hemen her gün “Size gereksinimimiz var, sizi artık Meclis’te görmek istiyoruz bildirileri telefonları aldım. Genç arkadaşlardan özellikle hukuk öğrencilerinden “Örnek alıyoruz” iletileri aldıkça “Olmaz, devam” dedim, güçlendim. Bayanlar hep yanımdaydı. En çok teşekkürü onlara ettim. Kelamın özü, siyasetten fazla çabayı sevdiğimden devam ettim. Kendimi çok fazla açıklamış üzere oldum kusura bakmayın; zira çok fazla sustum.

İfşa edilen kendi ses kaydımda “erkek siyaseti” eleştiriyordum. O ses kaydı bile manipüle edildi “dolarla milletvekili” diye. Halbuki “yalanla dolanla milletvekili” diyorum. “Kim bu dolarla milletvekili olanlar?” diye soranlar olmuş, en azından bu yanlışı düzeltmiş olayım.

“MÜCADELE DEVAM EDECEK”

Her şeye karşın, bir gün uygunluğun kazanacağına inananlar, tüm kötülük direncine karşın kaydeder, iz bırakır. İz bırakmak, ter dökmektir. Bizler -ötelenenler, dışlananlar- her gün, her mecrada varlık gayreti veriyoruz. Bizim takip ettiğimiz izler, ter döken bayanların, kimseye eklentisiz, herkesten bağımsız olmasına hayret edilen bayanların, “Ben varım!” dedikçe “Sen aslında yoksun!” denilen bayanların izleridir.

Bizim takip ettiğimiz izler; Füruğ Ferruhzad’ın, Camille Claudel’in, Marie Curie’nin, Virginia Woolf’un, Hypatia’nın, Olympe De Gouges’un, Nezihe Muhiddin’in ve ismini saymakla bitiremeyeceğim -ve hatta ismini dahi bilmediğim- daha kaç ter döken bayanın izleridir. Ayrıcalıklarından vazgeçmek istemeyen kimse sevinmesin; bu uğraş devam edecek.

Ve kimse üzülmesin; bu gayret, devam edecek.”