‘Ülkesi olmayan’ direktörün 15 Temmuz’u

For Sema belgesel sinemasının direktörü Waad Al-Hatib, On5Sıfır7 Sinema Haftası Festivali’nin onur konuğu olarak iki kızı ve eşiyle birlikte Türkiye’ye geldi. Darbe, direniş ve özgürlük temalı sinemaların gösterildiği On5Sıfır7 Sinema Haftası’nın tahminen de en dikkat cazip sinemalarından biri olan belgesel, 2019’da Oscar Adayı’ydı. BAFTA, Avrupa Sinema Mükafatları, Memleketler arası Emmy Mükafatları üzere çok sayıda ödül kazanan For Sema, Suriye’deki savaşın yol açtığı tahribatı bir annenin gözünden anlatıyor. Direktörlüğünü Suriyeli gazeteci ve aktivist Waad Hatib ile İngiliz direktör Edward Watts’ın paylaştığı belgesel, Waad’ın savaşın içinde cep telefonuyla çektiği imajlardan oluşuyor. Kızı Sema için çektiği belgeselin gösterimini eşi ve iki kızıyla birlikte izleyen Waad’a biz de sorularımızı yönelttik.

Waad Al-Hatib (sağda)

GÖZYAŞLARINA HÂKİM OLAMADI

15 Temmuz’u sorduğumuzda birinci cümlesinden itibaren göz yaşlarına boğulan Waad, devleti olmayan birisi olarak o gece yaşananların onu ne kadar etkilediğini anlattı. Ağladığı için vakit zaman kesilen cümleleriyle etrafındakilere duygusal anlar yaşattı. Waad, “Ülkesi olmayan biri olarak 15 Temmuz’da yaşananlar benim için çok duygusaldı. O gün Türklerin ülkelerini ne kadar önemsediklerini gördük. Benim ülkemin ordusu kendi insanlarını öldürdü, gördüğüm şeyleri hala daha unutamıyorum. Lakin 15 Temmuz’da Türkiye›de yaşayan ve farklı fikirlere sahip beşerler birleşerek darbeye müsaade vermedi ve demokrasilerini korudu” diyerek samimiyetle yüreğini açtı.

HER ŞEY KIZI SEMA İÇİN

Waad’ın eşi kentteki birkaç hekimden biri, savaşta binlerce yaralı bakmış ve birçok kişinin vefatına şahit olmuş. Kent bombalanırken ve kuşatma altındayken de hayat devam ediyor ve birbirlerine aşık oluyorlar. Küçük bir yerde gerçekleşen evlilik merasimleri ve akabinde tekrar birlikte kalmaya karar verip ülkeleri için gayretlerinin gerçek imgeleri var belgeselde. Ne oluyorsa kızı Sema doğduktan sonra oluyor. Bir anne olarak savaşın değişik endişeleriyle tanışan Waad, kızı Sema için Halep boşalana kadar çekmeye devam ediyor.

Hamza Al-Hatib-Waad Al-Hatib

BAŞKA SEÇENEĞİMİZ YOKTU

2011 ila 2016 yılları ortasında Halep Üniversitesi’nde okurken evvel cep telefonuyla daha sonra farklı kameralarla çekim yapmaya başlayan Waad, sinemada 5 sene uzunluğunda Halep’te işlenen cürümleri anlatıyor. Waad o yılları şu tabirlerle aktarıyor: “Tüm bu güçlü kurallar altında kızımı dünyaya getirdim ve anne oldum. Kentte birçok katliam gerçekleşti ve biz de konutumuzu terk ederek ülkeden ayrılmak zorunda kaldık. Öteki bir seçeneğimiz yoktu. Aslında Suriye’de olanlar yalnızca TV’de izlediğiniz şeyler değil. Çok daha fazlasına maruz kaldık, çok fazla uğraş ettik fakat kentten ayrılmak durumunda kaldık.”

IRKÇILIK HER YERDE VAR

Bu çeşit sinemaların sayısının artması gerektiğini düşünen Hatib, kelamlarını şöyle sürdürdü: “Biz aslında ülkemizi terk etmek istemedik, orada kalmak için elimizden gelen her şeyi yaptık ancak daha fazla dayanamadık. Bu sineması izleyenler savaşta neler olduğunu ve Suriyelilerin ülkelerini neden terk ettiklerini anlayacak. Öte yandan dünyanın her yerinde ırkçılık var, bu yalnızca Türkiye’de olan bir şey değil.”

Oscar merasimleri de dahil olmak üzere farklı ülkelerde birçok aktiflikte yer aldığını söyleyen Waad, burada olmanın apayrı bir his olduğunu belirterek kelamlarını şöyle tamamladı: “Burada 3 buçuk milyondan fazla hayatta kalmaya çalışan Suriyeli göçmen var. Sinema, Türkiye’deki insanların, Suriyelilerin neden ülkelerini terk edip geldiklerini anlamaları açısından çok kıymetli.”